Ogólna koncepcja sztuk walki leży – jak już wspomniano daleko głębiej niż proste, fizyczne ćwiczenie. Rozwój fizyczny jest początkiem drogi, a rozwój duchowy jest celem ostatecznym. Tak jest we wszystkich tradycyjnych sztukach walki jak karate-do, judo, kendo i aikido. Tradycyjne japońskie dyscypliny, ikebana czy chanoyu to również droga perfekcji i maksymalnego skupienia myśli i działania. Wydaje się, iż w kręgu kultury orientalnej nie funkcjonują tak ostre podziały, jakie zwykli stosować Europejczycy czy Amerykanie.
Głównym celem ćwiczeń powinno być osiągnięcie odpowiedniego stopnia samokontroli, niezależnie od charakteru danej jednostki. Człowiek taki rozwinie w sobie świadomość umożliwiającą mu umknięcie sytuacji zdenerwowania i potencjalnej gwałtowności, która u osób mniej doświadczonych wymagałaby zastosowania swych fizycznych umiejętności.
